En verder geen leed: Een moeder, haar dochter, hun oorlog

En verder geen leed: Een moeder, haar dochter, hun oorlog

by Liliane Pelzman

Paperback

$20.00
Choose Expedited Shipping at checkout for guaranteed delivery by Wednesday, November 20

Overview

En verder geen leed is het verhaal van een jonge joodse vrouw die op een noodlottige dag in 1943, amper twintig jaar oud, wordt opgepakt tijdens de laatste grote razzia in Amsterdam. Sonja Kiek-Cohen wordt in een legertruck gesmeten en naar Westerbork afgevoerd. Wat volgt is een bizarre tocht via Theresienstadt en Auschwitz naar Birkenau en Birnbäumel, waar uiteindelijk de Russen voor de bevrijding zorgen. En verder geen leed is ook het verhaal van Liliane Pelzman, die gebukt gaat onder het tweedegeneratiesyndroom, voortdurend probeert het familieleed te compenseren en na lang zwijgen eindelijk met haar moeder in gesprek gaat. Die gesprekken heeft de schrijfster verweven met het relaas van haar moeder – het levert een even levendig als intiem beeld op van twee zeldzaam krachtige vrouwen en hun overwinning op de oorlog.

Product Details

ISBN-13: 9781947940918
Publisher: seasidepress.org
Publication date: 04/24/2018
Series: Holocaust/WWII memoirs by seasidepress.org, , #1
Pages: 326
Product dimensions: 5.00(w) x 8.00(h) x 0.68(d)

About the Author

"Als ik er eenmaal niet meer ben, is het voor jou makkelijker om door te gaan." Dat waren haar woorden. Wat ben ik dankbaar dat ik met die zin kan doorleven. 11 Januari, 2016 is mijn moeder overleden en wat heeft ze achteraf veel gelijk gekregen. Hoe heeft ze geweten dat na haar overlijden, mijn pijn dragelijker zou worden. Er gaat geen uur voorbij of ik denk aan haar. Ik mis onze dagelijkse telefoongesprekken, ik mis haar stem, haar lach, ons lachen samen, haar tranen, onze tranen. Haar nichtje Judy is inmiddels ook overleden. Er leeft niemand meer van haar familie en van haar vrienden, leeft alleen haar beste vriendin Marga nog, mijn favoriete “tante.” Ik heb veel foto's en video's van haar, van ons, uit de tijd dat het goed en minder goed ging, en uit de tijd dat het einde in zicht was. Regelmatig kijk ernaar. De laatste paar jaar was ze de weg kwijt en wist ze niet meer wie wie was. Mijn 63-jarige gezicht paste niet meer bij het plaatje van haar kind, maar als ze mijn stem hoorde verscheen er een glimlach en wist ze misschien nog wel wie ik was. Ik heb haar vaak bedankt voor alles en altijd zei ze dan, "Doe niet zo mal, daar zijn moeders voor. Iedere moeder doet wat ze kan voor haar kind." Ik weet wel beter. Ik hoop dat ze nu moppen zit te tappen, om de tafel heen, met haar ouders, haar man Herman en de rest van haar familie, die ze na de oorlog heeft moeten missen. Dank je lief moesje van me, deze her uitgave van jouw boek is voor jou.

Customer Reviews

Most Helpful Customer Reviews

See All Customer Reviews