Boża (nie)doskonalośc

Literatura, jako zjawisko typowe dla sfery tego, co nieprzekraczalne, artystyczne, jest często konfigurowana jako możliwa alternatywa dla dialogu między jednostką a jej bezpośrednią rzeczywistością, przy czym rola jednostki obejmuje zarówno postac autora, jak i czytelnika, poprzez relację czasami kierowaną przez interpretację, kontestację, rekonfigurację, a nawet jako strategię sublimacji - często jedynego możliwego sposobu bycia w świecie - aby ustawic się w obliczu codzienności, która jes...