De vouw in zijn jas: Notities zonder nabijheid

"Een vader, een jas, en wat nooit werd gezegd."

Ik ben schrijver. En toch is schrijven moeilijk.

Woorden ontwijken me. Cijfers blijven.

Dit boek is geen verhaal met een begin en een einde.

Het is een benadering – van iemand die altijd aanwezig was, maar nooit echt dichtbij kwam.

Mijn vader sprak zelden.

Verantwoordelijkheid droeg hij als een jas: dagelijks, zwijgend, zwaar.

Ik groeide op met dat beeld: vast, betrouwbaar – en ondoorgrondelijk.

En ik bleef de zoon die niet vroeg wat eronder verbo...