Mimar

Kara-komik bir film gibi her sabah aynı günü yaşıyorum. Yürüyerek metro istasyonuna gidiyorum. Asansörler idrar kokuyor. İstasyona inmek için yürüyen merdivenleri kullanıyorum. Onlar da çoğu zaman doğru düzgün çalışmıyorlar. Çalışmayan her şeye inat, 07:50 metrosu tam vaktinde geliyor. Eskimiş, gri metro vagonu. Kapılar açılıyor. Dördüncü bölgedeki fabrikaların gece vardiyasından çıkan yorgun işçileri, kendileri kadar yorgun aileleriyle ucuz işçi apartmanlarında oturan, ruhlarını fabrikada ...