??? ? ???

قلم به ‌دست گرفتن و نوشتن مکنونات قلبی یک نیاز است؛ نیازی انکارناپذیر، شایسته‌ی‌ مقام انسان و بایسته‌ی یک جامعه‌ی‌ آرمان‌گرا و هنر ورز. این نیاز قبل از هر چیز برخاسته از یک تنهایی فلسفی‌ ـ عرفانی در زیستن رنج‌آمیز انسان بر کره‌ی‌ خاکی است؛ داستان تأمل ‌طلب و انگیزاننده‌ی نی مولانا؛ «نی ببریده از نیستان»، با سینه‌یی شرحه شرحه از فراق.
« بشنو این نی چون شکایت می‌‌کند
از جدایی‌ها حکایت می‌‌کند
کز نیستان تا مرا ببریده‌اند
در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند
سینه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتی...