???? ???? ??

در زمانه‌ يي كه «قصابان بر گذرگاه اند با كنده و ساطور»‌، شايسته است كه كلمات ممنوع را با انگشتان بريده‌ی خويش بنويسيم و بر دارِ قلم برآييم تا لعنت تاريخ نشويم.
در جایی كه خدا به قلم سوگند مي خورد زنهار! زنهار! اگر قلم را در خدمت دشمنان قلم و انسان درآوريم، و به سوداي مرده ريگي حقير از زخارف خون‌آلود‌، انسانيت خويش را به حراج گذاريم.

نوشتن و سرودن از «انسان» در حاكميت قصابان‌، خود حماسه است و زيباتر از آن نيست كه خود نخستين شهيد قلم خويش باشيم.

نوشتن و سرودن از آن كارهايي است كه در آنها نمي ‌تو...