Gece Ebrusu

Şiir, kırılganlığın sese, söze ve sözcüklere dönüştüğü yerden ayağa kalkar.

Bir "çıt" sesiyle başlar her şey!

Kuru bir gül dalını büken ellerin bülbül(ümsü) neşidesi.

Bir tenakuz, bir dönüşüm-başkalaşım, bir yeniden var olma hevesi.

Zıtların gerçeğini ya da ahengini terennüme yelteniş.

Avaz avaz bağırmak serin bir seher sessizliğinde.

Fırtınada mırmırlanmak.

Komedyanın tam ortasında hüngür hüngür ağlatacak bir memeden süt emmek.

Ölümden sonsuzluğun, kozmostan tükenişin bestesini dinlemek.

Var'la yok...